Leżakowanie

Po zakończonym procesie fermentacji, piwo poddawane jest procesowi leżakowania. Głównym założeniem takiego działania jest rozłożenie diacetylu. Substancja ta jest ubocznym produktem procesu fermentacji. Kolejnym powodem, dla którego piwo jest leżakowane, to konieczność uzyskania stabilizacji fizyko-chemicznej. Piwo musi mieć stały określony skład fizyczny oraz chemiczny. W niektórych browarach etap leżakowania jest pomijany, gdyż używane są nowsze technologie produkcji. Proces fermentacji i leżakowania odbywa się w tym samym czasie, w odpowiednim naczyniu. Naczynie takie nosi nazwę unitanku. Unitank może być poziomy albo pionowy. To rodzaj unitanku decyduje o właściwościach smakowych piwa. Gdy w produkcji stosowany jest górny proces fermentacji, leżakowanie trwa około tygodnia. W przypadku, gdy stosowano fermentację dolną, okres leżakowania może się wydłużyć nawet do kilkunastu tygodni. Podczas procesu leżakowania piwo nabiera klarowności, ma czas, aby nasycić się dwutlenkiem węgla oraz nabiera swoistego bukietu smakowego.